Krótki poradnik cukrzycowy

“Nie będę się badać, bo jeszcze coś mi wykryją”. W takim przeświadczeniu żyje, niestety, duża część z nas. Błąd! Należy regularnie przechodzić badania okresowe, żyjemy w XXI wieku i trzeba nauczyć się żyć ze świadomością, że nie tylko technika poszła do przodu (tak, większość badań w dniu dzisiejszym już nie boli), ale także pojawiło się więcej chorób, które mogą nas wyniszczyć. Szybka diagnoza – pewniejsze wyleczenie. 

Jedną z chorób, które naukowcy zwykli nazywać chorobami cywilizacyjnymi jest diabetes mellitus, czyli, mówiąc po naszemu – cukrzyca. Z roku na rok odnotowujemy w Polsce i na świecie coraz większą zachorowalność i coraz większą liczbę nowych cukrzyków. Każda choroba jest swego rodzaju tragedią, oznacza zmianę dotychczasowego stylu życia, jednak choroba (zwłaszcza cukrzyca) to nie wyrok! Na pewno nie da się jej polubić, ale można nauczyć się z nią żyć i z czasem do niej przyzwyczaić. Oto kilka prostych porad jak to zrobić: 

1) Po pierwsze – zrozumieć istotę choroby, to co poznane jest mniej straszne. Cukrzyca to choroba wynikająca z zaburzenia działania trzustki, organu odpowiedzialnego za produkcję insuliny, a tym samym brak tegoż hormonu lub jego niepoprawne działanie. 

2) Po drugie – znaleźć swoje miejsce w szeregach cukrzyków. Wyróżniamy kilka typów cukrzycy: cukrzyca typu I (niedostateczne wydzielanie insuliny przez trzustkę), cukrzyca typu II (najpopularniejsza – polega na zaprzestaniu produkcji insuliny przez trzustkę), cukrzyca ciężarnych (występująca w czasie ciąży, w większości przypadków samoistnie cofa się po porodzie), cukrzyca niemowlęca (u noworodków, nie stanowi większego zagrożenia, może być skutecznie wyleczona) oraz inne typy wynikające z niedoborów odpornościowych organizmu. 

3) Po trzecie – konsultacja z lekarzem. Zaleci on dalsze postępowanie oraz nauczy samokontroli poziomu glukozy we krwi jak też dawkowania insuliny. 

4) Nie poddawać się. Z cukrzycą da się normalnie funkcjonować i żyć jak dawniej, pod warunkiem zachowania podstawowych środków ostrożności i samokontroli. 

W Polsce mamy dość dobrze rozwinięty program profilaktyki cukrzycy oraz pomocy osobom już dotkniętym tą chorobą. Zdrowie cukrzyka jest w jego rękach i ta świadomość powinna mu przyświecać.